Χαμένα παιχνίδια

 

Πληρώνω για όσους, καθώς εγώ, δεν έβλεπαν κανένα ιδανικό στη ζωή τους, έμειναν πάντα έρμαια των δισταγμών τους κι εθεώρησαν την ύπαρξή τους παιγνίδι χωρίς ουσία.

Κώστας Καρυωτάκης (1896-1928)

Ζήτα από τον ουρανό διαμάντια.

Σου αξίζουν που υπάρχεις!

Π’ αγωνίζεσαι αγώναν άδικο, βαρύ-

που είν’ οι κριτές του ψεύτες, λωποδύτες.

Και παράλυτοι ημίονοι οι συμπαίκτες. 

Και θεριά ανήμερα οι αντίπαλοι-

μιας κάποιας Ελλάδας βέρας γιοι

(ή, κάπως έτσι, τέλως πάντων…)

Ανώγια, κατώγια χτίζοντες με λόγια.

Α. Γ.